Grzyby Russula: charakterystyka gatunków i siedlisk


Grzyby Russula, popularne i rozpowszechnione w naszym kraju, należą do rodzaju grzybów blaszkowatych z rodziny Russulaceae. Opis tej rodziny jest znany nie tylko doświadczonym, ale także początkującym zbieraczom grzybów. Rodzaj obejmuje gatunki jadalne i trujące odmiany, dlatego bardzo ważne jest, aby wiedzieć, jak wygląda grzyb odpowiedni do jedzenia.

Charakterystyka grzybów

Młoda russula charakteryzuje się obecnością kapelusza w kształcie kuli, półkuli lub dzwonu, który w procesie wzrostu i rozwoju grzyba zyskuje otwarty, płaski lub lejkowaty kształt. Krawędzie nasadki mogą być owinięte lub proste. Powierzchnia jest pokryta suchymi lub mokrymi, matowymi lub błyszczącymi, czasami popękanymi skórkami o różnych kolorach. W zależności od określonych cech, skórę można łatwo usunąć z miazgi lub wyhodować.

Płytki są hodowane i ząbkowane, mogą być zstępujące lub swobodne. Często występują gatunki o rozwidlonych gałęziach, a także o tępych lub spiczastych krawędziach.

Noga jest cylindryczna, gęsta, z wnęką w środku, czasem może mieć pogrubienie lub ostrość do podstawy. Główny kolor to biały. Miąższ jest gęsty, kruchy lub gąbczasty.

Cechą rodziny jest kruche owocnikowanie grzybów, które może komplikować zbiór i transport. W starszych przypadkach często obserwuje się kolor mięsa i obecność nie miękkiego, ale stosunkowo żrącego smaku. Powszechnie uważa się, że mięso Russula nadaje się do użycia zaledwie dzień po soleniu, i dlatego cała rodzina tych grzybów, popularna w naszym kraju, ma swoją nazwę.

Russula: cechy kolekcji

Galeria zdjęć





Gatunki pospolite

Popularność russula w naszym kraju wynika z ich godnego smaku i szerokiej dystrybucji. Znaczna część gatunków tego rodzaju jest jadalna, ale niektóre mają wyraźny gorzki smak, który jednak szybko znika w wyniku moczenia i późniejszego wrzenia.

Wyświetl nazwęNazwa łacińskaFunkcja kapeluszaOpis nogiFunkcje pulpy
Russula czarnaRussula adustaWypukły, w środkowej części, przygnębiony, brązowy, lepkiGęsty, jasnobrązowy, cylindrycznySłodkawy, z ostrym posmakiem, rumieniąc się na rozcięciu
Russula greenRussula aerugineaWypukła, spłaszczona lub wcięta, plama z trawy zielonej, gładkaCylindryczny, biały kolorŻółtawo-biały, słodki, bez wyraźnego aromatu
Russula biało-czarnaRussula albonigraWypukły, przygnębiony lub w kształcie lejka, z białawą plamą, ciemniejącą po nacięciuBejca cylindryczna lub odwrócona stożkowa, mocna, białawaO smaku miętowym, rumiane pod wpływem powietrza
Russula skórzasteRussula alutaceaPółkulisty, płaski lub przygnębiony, pokryty skórą fioletowo-czerwoną lub czerwono-brązowąCylindryczny, biały z różowym lub żółtym odcieniemBiała, bez wyraźnego aromatu i smaku
Żółta RussulaRussula ClaroflavaPółkulisty, wypukły, spłaszczony lub lekko wcięty ze zmarszczonymi krawędziamiCylindryczny lub zwężający się kształt, żółtawo-białyMocny, biały, z owocowo-kwiatowym aromatem, słodkawy

Odmiany o płonącym, żrącym miąższu są klasyfikowane jako niejadalne. Niektórzy miłośnicy spokojnego polowania nazywają takie gatunki „fałszywą rusulą”. Nie ma zbyt wielu jadalnych gatunków grzybów.

Wyświetl nazwęNazwa łacińskaFunkcja kapeluszaOpis nogiFunkcje pulpy
Żrąca brzoza RussulaRussula betularumMięsiste i kruche, spłaszczone lub lekko przygnębione, z wyraźną faląPomarszczony, biały lub żółtawy, z zagłębieniamiKruchy, biały, o ostrym smaku
Russula jest gorącaRussula amarissimaJasny czerwony lub różowo-czerwony, skórki dość łatwo usunąćLuźny, biały, często z wnęką w środkuKruchy, biały, o nieprzyjemnym ostrym smaku
Russula gallRussula felleaWypukły, z guzkiem pośrodku i słabym żebrowaniem krawędzi, słomkowy żółty lub jasnobrązowyW kształcie wrzeciona lub maczugiMa aromat geranium i mocny smak palenia
Russula kruchaRussula fragilisSpłaszczony, od jasnofioletowego do czerwonawo-fioletowegoCylindryczny gładki lub w kształcie maczugiSłodkawy aromat i wyraźny gorzki smak
Russula falowałaRussula undulataMięsiste i bardzo mocne, wyraźne czerwone szkarłatneSkrócony, wystarczająco mocny, biały z różowym odcieniemZ ostrym smakiem i lekkim zapachem sidora

Siedlisko

Russula rośnie prawie wszędzie. Russula adusta preferuje kwaśne gleby lasów sosnowych, gdzie wydaje owoce od połowy lata do października. Gatunek Russula aeruginea jest szeroko rozpowszechniony w lasach liściastych i mieszanych, gdzie tworzy mikoryzę z brzozami. Russula albonigra można znaleźć nie tylko w drzewach iglastych, ale także w lasach liściastych, tworząc mikoryzę z brzozą i sosną. Obszar występowania Russula alutacea to lasy liściaste, w których owocniki rosną zarówno pojedynczo, jak i w małych grupach. Jasnożółta Russula charakteryzuje się formowaniem mikoryzy z brzozami i najczęściej rośnie na bagnach leśnych.

Niejadalne gatunki Russula betularum, podobne do jadalnych gatunków Russula, najczęściej występują na terenach podmokłych lub w mokrych lasach. Russula fragilis jest szeroko rozpowszechniona w drzewach iglastych i liściastych. Również u gatunków drzew iglastych występuje Russula undulata. Szczególną uwagę zwraca burmistrz Russula lub Russula mairei, która należy do kategorii trujących grzybów i grozi poważnymi problemami zdrowotnymi.

Przydatne właściwości

Pomimo tego, że Russula nie należy do szlachetnych grzybów popularnych wśród grzybiarzy, nie ma wątpliwości co do ich korzyści. Pulpa zawiera witaminy B1, B2, PP, C i E, a także charakteryzuje się wystarczającą ilością błonnika pokarmowego, nienasyconych i nasyconych kwasów tłuszczowych, monosacharydów i disacharydów. Odnotowano wysoką zawartość potasu i fosforu. Zawartość kalorii w 100 g produktu wynosi tylko 19,0 kcal.





Metody gotowania

Russula są dobre w formie gotowanej, smażonej, marynowanej i solonej. Możesz ugotować im znaczną ilość pysznych i zdrowych potraw. Gotowanie należy zawsze zaczynać od przygotowania owocników, które muszą być dokładnie oczyszczone i, jeśli to konieczne, namoczone lub wstępnie ugotowane.

Zaleca się gotowanie marynowanej Russula na zimę w następujący sposób:

  • Wlać 1 kg czystych i posiekanych grzybów wodą w ilości 0,45 L i gotować przez 15-20 minut;
  • osusz bulion grzybowy i dodaj do niego łyżeczkę cukru, łyżkę soli, liść laurowy i pieprzu;
  • zagotuj marynatę, dodaj szklankę 9% octu stołowego i zalej bulion grzybami;
  • gotuj grzyby przez pięć minut, a następnie wlej do czystych słoików i zwiń.

Russula: zbiory na zimę

Russula solona „w wiosce” jest również bardzo dobra. To zajmie kilka kilogramów russula, dwie łyżki soli i świeżego czosnku. Obraną i dobrze umytą rusulę należy umieścić w czystej misce z zamkniętymi czapkami, polewając warstwy grzybów mieszanką soli i posiekanego czosnku. Soloną rusulę należy umieścić w chłodnym miejscu. Grzyby będą gotowe do użycia za około tydzień. Taka zimna przekąska doskonale zachowuje aromat grzybów leśnych i doskonale nadaje się na każdą świąteczną ucztę.



Poprzedni Artykuł

Ogród w kształcie drzewa kamelii: charakterystyka rośliny, zasady sadzenia i pielęgnacji

Następny Artykuł

Szczepienie gruszki na wiosnę: technologia i metody